जेथे जातो तेथे ...

 काही गाणी बऱ्याचदा कानावर पडत असतात, आपण ऐकत असतो, पण कधीतरी अवचित ती उलगडतात, किंवा किमान समजून घेण्याची तीव्र इच्छा निर्माण होते.

' जेथे जातो तेथे तू माझा सांगाती', ने सध्या ताबा घेतलाय. तुकारामांचा हा अभंग देवाला उद्देशून असला तरी आपल्याला  कधी स्थूलरूपात तर कधी  सूक्ष्मरूपात सोबत करणारं कुणी ना कुणी आठवतं ! 

शेवटच्या ओळींमध्ये  जेव्हा तुकोबा म्हणतात, 

" तुका म्हणे आता खेळतो कौतुके

जाले तुझे सुख अंतर्बाही "

... तेव्हा चालणे, बोलणे शिकवून त्या मायबापाने या संसाराच्या खेळासाठी आता तयार केलंय, आणि त्याचं सुख आता कायमसाठी अंतर्बाह्य झिरपलं आहे, असं वाटतं ! 

तरी या अभंगात काहीतरी आहे जे कळत नाहीय असं वाटत राहतं ; श्रीनिवास खळ्यांच्या गूढरम्य चालीचा परिणाम आहे की काय कोण जाणे!

या अभंगाचे निरूपण मिळेल आणि समज थोडी तरी वाढेल या आशेने नेटवर शोधलं पण काही विशेष सापडले नाही.  पण एक वेगळी रोचक माहिती मिळाली. १९३० मध्ये येरवडा तुरुंगात असताना गांधीजींनी तुकारामाच्या काही अभंगांचा इंग्रजी अनुवाद केला होता म्हणे. त्यात हा अभंगही आहे !

Jethe jato tethe tu maajha saangaati

Wherever I go, Thou art my companion. 

Having taken me by the hand Thou movest me.

 I go alone depending solely on Thee. 

Thou bearest too my burdens.

 If I am likely to say anything foolish, Thou makest it right. 

Thou hast removed my bashfulness and madest me self-confident, O Lord. 

All the people have become my guards, relatives and bosom friends. Tuka says: I now conduct myself without any care. I have attained divine peace within and without.

22-10-1930