मुग्ध चुडे

 गावी अजूनही काही वयस्कर बायका हातभर बांगड्या घालतात, पण आता तरुण पिढीत सहसा कुणी घालत नाही. या बांगड्यांचा आवाज मात्र फार लयदार असायचा. ताक घुसळताना, भाकरी थापताना, केरवारे करताना घरभर किणकिणत असायचा.

आजी एक गाणं म्हणायची पंचमीच्या भुलईत( भुलई म्हणजे फेर), त्यात एक कडवं बांगड्यांबद्दल होतं..

'आला पंचमीचा सण 

कासार भरितो काकण,

हात सैल नको गं चुड्याचा

अवचित वाजतील किणकिण'

कृष्णवरची गाणी ऐकताना 'रिमझिम पाऊस पडे सारखा' ऐकायला मिळालं आणि त्यातलं एक कडवं ऐकून हे सगळं आठवलं.

"हाक धावली कृष्णा म्हणुनी

रोखुनी धरली दाही दिशांनी,

खुणाविता तुज कर उंचावुनी

गुंजत मंजुळ मुग्ध चुडे,

गं बाई गेला मोहन कुणीकडे"